جایگاه و مقام حضرت عبدالعظیم علیه‌السلام جایگاه و مقام حضرت عبدالعظیم (علیه‌السلام) مهم‌ترین نشانه عظمت معنوی و مقامات باطنی آستانه حضرت عبدالعظیم (علیه‌السلام) برابری فضیلت زیارت مزار آن بزرگوار، با فضیلت زیارت سیّدالشهداء است. شیخ المحدّثین، صدوق، از محمد بن یحیی عطّار (که یکی از اهالی ری است) این‌گونه نقل کرده که: خدمت امام هادی (علیه‌السلام) رسیدم. ایشان فرمود: «کجا بودی؟» گفتم: حسین بن علی (علیه‌السلام) را زیارت کردم. امام هادی (علیه‌السلام) فرمود: أما إنّک لَوزُرتَ قَبرَ عَبدِالعَظیمِ عِندَکُم کُنتَ کَمَن زارَ الحُسَینَ بنَ...
رسالت «اشک»، پاسداری از «خون شهید» است. عزاداری، احیاء خط خون و شهادت، و رساندن صدای مظلومیت آل علی به گوش تاریخ است. «اشک»، زبانِ دل است و «گریه»، فریاد عصر مظلومیّت. رسالت «اشک»، پاسداری از «خون شهید» است. عزاداران حسینی، پروانگانی شیفته نورند که شمع محفل آرای خویش را یافته و از شعله شمع، پیراهنِ عشق پوشیده‌اند و آماده جان باختن و پرسوختن و فدا شدن اند. عزاداری برای شهید کربلا، انتقال «فرهنگ شهادت» به نسلهای آینده است. عزاداری، شور و عاطفه را از شعور و شناخت، بر خوردار می سازد و ایمان را در ذهن جامعه هوادار، زنده نگه می دارد. عمیقترین...
غدیرشناسی 1- فضیلت عید غدیر از دیدگاه پیامبر و اهل بیت(ع) در فضیلت عید غدیر و اهمیت ویژه آن در مقایسه با دیگر عیدها، احادیث فراوانی وارد شده است. اکنون به نمونه هایی از سخنان گهربار پیشوایان دین اشاره می کنیم. الف) پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آن حضرت فرمود: «روز غدیرخم، برترین و بالاترین عیدهای امت من است. روزی است که خدای متعال مرا مأمور کرد برادرم، علی بن ابی طالب را چون نشانه ای بر امتم نصب کنم تا پس از من، با او راه را بیابند و روزی است که خداوند دین مرا کامل و نعمتش را بر امت تمام کرد و راضی شد که اسلام دین...
داستان‌هایی از زندگی موسی بن جعفر علیه‌السلام محافظت دو شیر از موسی بن جعفرحمید طوسی نقل می کند: هارون الرشید مرا احضار کرد و دستور داد که به زندان بروم و موسی بن جعفر را به قتل برسانم. هنگامی که به زندان رسیدم وقت نماز بود و موسی بن جعفر به نماز مشغول بود و یک شیر در جانب راست و شیری دیگر در جانب چپ او ایستاده بود، با دیدن این صحنه وحشت کردم و بازگشتم. و آنچه را که دیده بودم برای هارون بازگفتم. هارون چند نفر از معتمدان را همراه من فرستاد تا صحت گفته من به وی ثابت شود. چون به زندان واردی شدیم، دوباره همان شیرها را دیدیم. بازگشتیم و به هارون خبر دادیم....
شهادت امام جواد علیه‌السلام ولادت و نسب امام جواد (علیه السلام) در مدینه به دنیا آمد.[۱] آن حضرت در سال ۱۹۵ هجری به دنیا آمد،[۲] اما در مورد روز ولادت ایشان اختلاف است. شیخ کلینى، شیخ مفید و شیخ طوسى تولّد آن حضرت را در ماه رمضان دانسته‌اند.[۳] ولی در دعایی که شیخ طوسی در مصباح آن را به واسطه ابن عیاش از شیخ ابوالقاسم حسین بن روح نوبختی سومین نایب خاص امام زمان علیه السلام؛ از آن حضرت نقل نموده، آمده است: «اللهم انى اسألک بالمولودین فی رجب: محمد بن علی الثانی و ابنه علی بن محمد المنتخب؛ خدایا! از تو درخواست می کنم به حقّ...

مکتب اخلاقی امام رضا علیه‌السّلام که در سنت و سیره ایشان تجلی یافته است، همان مکتب قرآن و رسول الله صلی الله علیه و آله است. از همین رو خواندن و عمل به این آموزه‌های اخلاقی، می‌تواند ما را به همان جایگاهی برساند که اهل بیت علیه‌السّلام از ما انتظار دارند و می‌خواهند تا ما خدایی شویم و به محبت علمی و عملی به آنان نزدیک گردیم و به خدا تقرب جوییم.

بی‌گمان بیان همه آموزه‌های اخلاقی مکتب رضوی علیه‌السّلام در این مقاله شدنی نیست ولی « آب دریا را اگر نتوان کشید/ هم به قدر تشنگی باید چشید»

چشیدن شهد شیرین گلبرگ‌های کلام و سخنان حضرت امام رضا علیه‌السّلام خود می‌تواند ما را در رسیدن به مکتب اخلاقی ایشان یاری رساند.

خصوصيات اخلاقي و زهد و تقواي آن حضرت به گونه‌اي بود كه حتي دشمنان خويش را نيز شيفته و مجذوب خود كرده بود. با مردم در نهايت ادب تواضع و مهرباني رفتار مي‌كرد و هيچ‌گاه خود را از مردم جدا نمي‌نمود. يكي از ياران ايشان مي گويد: شبي امام ميهمان داشت، در ميان صحبت، چراغ، ايرادي پيدا كرد، ميهمان امام دست پيش آورد تا چراغ را درست كند، اما امام نگذاشت و خود اين كار را انجام داد و فرمود: ما گروهي هستيم كه ميهمانان خود را به كار نمي‌گيريم.

شخصي به امام عرض كرد: «به خدا سوگند هيچكس در روي زمين از جهت برتري و شرافت اجداد، به شما نمي‌رسد.» امام فرمودند: تقوي به آنان شرافت داد و اطاعت پروردگار آنان را بزرگوار ساخت.

مردي از اهالي بلخ مي‌گويد: «در سفر خراسان با امام رضا علیه‌السّلام همراه بودم. روزي سفره گسترده بودند و امام همه خدمتگزاران حتي سياهان را بر آن سفره نشاند تا همراه ايشان غذا بخورند. من به امام عرض كردم: فدايت شوم بهتر است اينان بر سفره اي جداگانه بنشينند. امام فرمود: ساكت باش، پروردگار همه يكي است. پدر و مادر همه يكي است و پاداش هم به اعمال است.»

ياسر، خادم حضرت مي گويد: امام رضا علیه‌السّلام به ما فرموده بود: اگر بالاي سرتان ايستادم (و شما را براي كاري طلبيدم) و شما مشغول غذا خوردن بوديد، بر نخيزيد تا غذايتان تمام شود. به همين جهت بسيار اتفاق مي‌افتاد كه امام ما را صدا مي‌كرد و در پاسخ او مي گفتند: به غذا خوردن مشغولند و آن گرامي مي‌فرمود: بگذاريد غذايشان تمام شود.

يك‌بار غريبي خدمت امام رسيد و سلام كرد و گفت: من از دوستداران شما و پدران و اجدادتان هستم. ازحج بازگشته‌ام و خرجي راه را تمام كرده‌ام. اگر مايليد مبلغي به من مرحمت كنيد تا خود را به وطنم برسانم و در آنجا معادل همان مبلغ را صدقه خواهم داد؛ زيرا من در شهر خويش فقير نيستم و اينك در سفر نيازمند مانده‌ام. امام برخاست و به اتاقي ديگر رفت و از پشت در دست خويش را بيرون آورد و فرمود: اين دويست دينار را بگير و توشه راه كن و لازم نيست كه از جانب من معادل آن صدقه دهي. آن شخص نيز دينارها را گرفت و رفت. از امام پرسيدند: چرا چنين كرديد كه شما را هنگام گرفتن دينارها نبيند؟ فرمود: تا شرمندگي نياز و درخواست را در او نبينم. امامان معصوم و گرامي ما در تربيت پيروان و راهنمايي ايشان تنها به گفتار اكتفا نمي‌كردند و در مورد اعمال آنان توجه و مراقبت ويژه‌اي مبذول می‌داشتند.

يكي از ياران امام رضا علیه‌السّلام مي‌گويد: روزي همراه امام به خانه ايشان رفتم. غلامان حضرت مشغول بنايي بودند. امام در ميان آنها غريبه‌اي ديد و پرسيد: اين كيست؟ عرض كردند: به ما كمك مي كند و به او دستمزدي خواهيم داد. امام فرمود: مزدش را تعيين كرده‌ايد؟ گفتند: نه، هر چه بدهيم، مي‌پذيرد. امام برآشفت و به من فرمود: من بارها به اينها گفته‌ام كه هيچكس را نياوريد مگر آنكه قبلاً مزدش را تعيين كنيد و قرارداد ببنديد. كسي كه بدون قرارداد و تعيين مزد، كاري انجام مي‌دهد، اگر سه برابر مزدش را بدهي، باز گمان ميكند مزدش را كم دادهاي ولي اگر قرارداد ببندي و به مقدار معين شده بپردازي، از تو خشنود خواهد بود که طبق قرار عمل كرده‌اي و در اين صورت اگر بيش از مقدار تعيين شده چيزي به او بدهي، هر چند كم و ناچيز باشد؛ مي‌فهمد كه بيشتر پرداخته‌اي و سپاسگزار خواهد بود.

«ابراهیم بن عبّاس صولی»، شاعر و نویسنده‌ای توانمند در عصر امام هشتم بود و مدتی در خدمت آن حضرت بوده است. او با دقت در رفتار آن حضرت، بخشی از سیره اخلاقی عبادی ایشان را این گونه روایت كرده است: هرگز ندیدم ابوالحسن الرضا علیه‌السّلام با كلامى در گفتارش به كسى جفا و یا درشتى كند و هیچ گاه ندیدم سخن كسی را قطع كند. او صبر می‌كرد تا سخن طرف مقابل تمام شود و سپس اگر لازم مى‌دید، كلامى می‌گفت. ندیدم كسى از او كاری یا مبلغی بخواهد و در توان آن حضرت باشد و آن خواسته را ردّ كند. هرگز نزد كسى پاى خود را دراز نمی‌كرد و در برابر همنشینان تكیه نمی‌داد و هرگز ندیدم از خدمتكاران و كارگزاران خود، كسى را بد بگوید و دشنام دهد، یا پیش چشم كسى آب دهان بیندازد.

هرگز ندیدم در خندیدن قهقهه کند، بلكه خنده‌اش تبسّم بود؛ چون خلوت می‌شد و سفره غذا براى او می‌گستردند، همه غلامان و خدمتكاران را بر سر سفره می‌خواند، حتى دربان خانه و نگهبان حیوانات را. او بسیار كم خواب بود و بسیار بیدارى مى‌كشید و بیشتر شب را به عبادت می‌گذراند. بسیار روزه می‌گرفت. سه روز روزه هر ماه از وى فوت نمى‌شد و می‌فرمود: این روزه مانند روزه گرفتن همه سال است. بسیار پنهانى صدقه می‌داد و احسان می‌كرد. صدقه را بیشتر در شب‌هاى تاریک انجام می‌داد و هر كس گمان می‌كند كه در فضل مانند او را دیده است، از او باور نكن.

 

منابع :

اخلاق رضوی ، نگاهی به رفتار فردی و اجتماعی امام رضا علیه‌السّلام بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی

سیره امام رضا علیه‌السّلام مرکز مطالعات و تحقیقات حوزه های نمایندگی ولی فقیه


مهر ولایت در آسمان ایران آیه الله جهرمی انتشارات بوستان کتاب                       

 

نشریات

اوقات شرعی

آمار سایت

کاربران
25399
مطالب
229
نمایش تعداد مطالب
678798